Komkommers en limoenen

Koopkriebels

Wat doe jij als je verdrietig bent? Juist! Kopen. Of drinken. Werkt allebei uitstekend. Drinken is voor mij voltooid verleden tijd. Dus dan blijft kopen over. Maar omdat voor alles wat ik koop, ik eerst iets weg moet gooien, is de lol er wel een beetje van af. De zolder, de garage, de kelder en de keet, staan allemaal vol. Vol met meubels uit een vorig leven, wachtend op een nieuw leven. Ik houd van meubels met een verhaal, kistjes en kastjes waarin naast motten en houtworm misschien ook geesten huizen. Bovenop het verleden van een jong gezin met drie kids, staan mijn kostbare schatten tot aan het plafond opgestapeld.

Vrienden van Boven

Ik trakteer mijn gekwetste geest dus op iets heel anders: een leuk uitje. Geen massage of sauna, dit keer ga naar een spiritueel adviseur. Nooit eerder had ik een goede reden om naar een paragnost te gaan. Maar inmiddels heb ik er honderd.  Ik ben boos op mijn vrienden van Boven. Ik krijg de indruk dat ze me vergeten zijn. Ik leef met hart en ziel, maar de broodnodige bevestiging van Boven blijft uit. Ik heb dus een appeltje te schillen met mijn hemelse vrienden. En ik ga medium Evelien vragen om voor mij het woord te voeren, want ik ben vergeten hoe dat moet. Tien jaar op kantoor en mijn spiritualiteit is zoekgeraakt in lastige Excels en financiële stukken.

Een frisse kijk

Evelien doet open. Nieuwsgierig kijk ik rond. Ik stap binnen in een witte wereld; alles is even wit. Geen foto’s, geen kleurrijke schilderijen, geen souvenirs en zeker geen karakteristieke oude kastjes met spoken. Het enige wat hier zweeft is een frisse komkommer-limoengeur. Evelien heeft een keurig mantelpakje aan. Heel anders dan het paarse of oranje gewaad dat ik me had voorgesteld. Vanmorgen las ik op haar website: helderziend, heldervoelend, helderruikend, helderwetend en ook nog reïncarnatiespecialist. Ik weet het zeker. Hier vind ik het antwoord op al mijn onaardse vragen.

Mijn sceptische ik

De slimme meid in mij besluit niets te zeggen en vooral haar te laten praten. Meteen voelt ze verdriet en boosheid. ‘Tsja, dat zou natuurlijk wel kunnen’, zeg ik vaag. Zonder iets te vragen stelt ze me gerust: ’Je bent niet in de steek gelaten. Je hebt om hulp gevraagd en die is er ook’. Ik ben om en zet de deur op een kiertje. ‘Oké’, zeg ik, ‘fijn, dat wist ik eigenlijk wel, maar vraag dan of ze wat duidelijker willen communiceren. ik versta ze niet’. Evelien schatert het uit: een vette, gulle lach. Ze zeggen dat je niet luistert. Hmmm, dat klopt wel. Ik luister niet altijd naar mijn gevoel. Mijn verstand weet het beter. Ik besluit ter plekke op een cursus gewaarwording te gaan, als die bestaat. Opeens dringt het tot haar door dat ik niet werk. Verschrikt kijkt ze op en voelt zich misselijk. Ik leg mijn situatie uit en zeg dat ze zich niet beroerd hoeft te voelen; ik voel me namelijk zelf ook niet ziek.

Een nieuwbouwhuis?

Kordaat gaat ze verder. ‘Ben je past verhuisd? Naar een oud en vol huis?’ O jee, waar gaat dit heen? vraag ik mij af. ‘Het huis zit vol oude energie, ook negatieve energie. Get rid of it! Waarom verhuis je niet naar een nieuwbouwwoning? Dat zou goed voor je zijn. Of start met schoonmaken, verven en opruimen.’ Ik ben verbijsterd, zou niet weten waarmee te beginnen. ‘O ja, en die hanger om je nek, weg ermee!’. Ik protesteer een beetje, houd nog vast aan mijn liefde voor oude dingen, de symboliek van mijn hangertje. Ik opper dat duurzaamheid een belangrijk thema is in mijn  huidige realiteit. Ze wimpelt het allemaal weg.

Nog meer praktisch advies

Ze slaakt een zucht van verlichting als ik mijn hangertje afdoe. ‘Goed zo, dat opent je keelchakra!’ De praktische adviezen gaan door. Ik krijg waar voor mijn geld. ‘Denk aan een nieuw bed, nieuwe kussens, liefst om de drie maanden’. Ik hoor mijn criticus vragen of ze aandelen in Ikea heeft. Weer die schaterende lach. Doe je kleding elke dag in de was en ga opruimen, niet alleen voor jezelf maar ook voor al je andere huisgenoten, die met en zonder lichaam. ‘Zou een sopje en een bakje met salie niet volstaan?’, probeer ik voorzichtig.

Een opdracht

Ik krijg nog een paar veren mee. Boven zijn ze trots op me. Evelien verandert van een kordate adviseur in een geëmotioneerde vriendin.  Ze stopt me nog wat extra moed en vertrouwen toe. Wat een vak! In het afgelopen uur hebben we veel gemoedstoestanden doorlopen. Ik heb gelachen, me vermaakt, me verwonderd. Ik heb meer helderheid en richting omtrent mijn doel. En zelfs meer dan dat. Ik ben opgezadeld met een nieuwe opdracht. Opruimen! Iets wat ik totaal niet verwacht had. Mijn innerlijke criticus laat zich niet lang wegsturen: ‘Hoeveel is smaak en hoeveel is van Boven? De volgende keer ga je naar een spiritueel adviseur, die wel van oude huizen houdt, hoor’.

Maar toch… Evelien heeft een zaadje in mijn hoofd geplant. Een opruim-zaadje. Ik ben besmet. Het huis is inderdaad erg vol, dat had ik zelf ook al geconstateerd, maar een nieuwbouwwijk?!? Het moet niet gekker worden. Een brug te ver. Hoewel, tot en met gisteren had ik zelfs nooit overwogen om in een nieuwbouwhuis te wonen. Nu kijk ik er opeens minder gadsie tegenaan. De komkommer-limoengeur heeft iets geraakt. Het is tijd voor de grootste voorjaarsschoonmaak ooit.

6 Comments

  1. Monique

    Marieke je vertelt zo dat ik erbij was. Vol humor en gevoel laat je mij toe in je verhaal. Heel mooi. Ik houd je blog in de gaten. Liefs

  2. Pieter Koning

    Hoi Mariek,
    Hoorde vanmorgen van je blog.
    Heb de limoen en komkommer met veel smaak verorberd.
    En liever opruimen dan stadspolders..
    Pieter

  3. Karin

    Mij heb je ook geïnspireerd Marieke; zodra ik weer goed kan bewegen gaat hier de witte tornado door het huis. En ik heb maar steeds het idee dat ik met meer mensen hier in huis woon dan alleen met Peter. Ik ga de ontmoeting aan en vraag ze of ze een ander onderkomen willen zoeken. Ik heb nl behoefte aan een frisse start. Dank voor je verhaal en inspiratie❤️

  4. Nathalie

    Prachtig Marieke, wat een sessie! En inderdaad zo waar. Ik herken het van ons thuis. Heb al maanden de behoefte ruimte te creëren en alle rommel weg te gooien. De volle werkdagen en lopende zaken ( komende controle in de praktijk, AVG, sores van de kids) houden me tegen. Ik ga ruimte plannen na de controles voor opruiming. Dank voor de inspiratie!
    Jij succes met lozen van de gehechte spullen! Veel licht vertrouwen en kracht, Nathalie

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *